Weronika
Wpisy archiwalne w kategorii
.Samotnie
| Dystans całkowity: | 57276.50 km (w terenie 5047.15 km; 8.81%) |
| Czas w ruchu: | 3642:26 |
| Średnia prędkość: | 15.70 km/h |
| Maksymalna prędkość: | 74.20 km/h |
| Suma podjazdów: | 800 m |
| Suma kalorii: | 76839 kcal |
| Liczba aktywności: | 897 |
| Średnio na aktywność: | 63.85 km i 4h 04m |
| Więcej statystyk | |
Podlaskie pogranicze III - Okolice Białowieży
Sobota, 19 lipca 2014 | dodano: 20.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, .Pół nocne, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce, 2014 Podlasie
Sen do 8. Do krajówki 1,5 km, a potem jazda nowym asfaltem ku Kleszczelom. Postój tuż przy ostatnich domach i stojąc, znikało we mnie śniadanie. W międzyczasie przechodziła nieco zgarbiona starowinka, która chciała mi dać trochę warzyw, wyrwanych niedawno z ziemi.
Poranek. Po lewej Czeremcha. Po prawej Czeremcha-Wieś, do której prowadzi droga. Widok ku W
Remont DW 685 między wsiami Jelonka i Grabowiec. Widok ku NNE
Dubicze Cerkiewne. Cerkiew pw. Opieki Matki Bożej. Widok ku SWW
Z Kleszczeli kurs do Dubicz Cerkiewnych. Na dużej części trasy, głównie w miejscowości Jelonka, trwał remont drogi. Z tego też powodu nie udało mi się dostrzec tablicy, która wskazywałaby mi, gdzie mam skręcić. Kierując się intuicją udało się trafić na właściwą drogę. Przejazd przez Dubicze koło cerkwi, jadąc na północ, przez Orlę. Kilka kilometrów dalej zejście z roweru i zdjęcie sakwa, aby sprawdzić, czy mogę cokolwiek zrobić z rowerem, bowiem od niedawna zaczął strzelać mi łańcuch na środkowym biegu. Zębatki pięknie się wyostrzyły, a podobnie zaczynała wyglądać też największa z nich. Przy okazji trochę udało się oczyścić wózek. Przez większość przejechanych kilometrów, prawie wcale nie był przez mnie używany środkowy bieg, przeważnie wykorzystując najcięższy, jednak z biegiem czasu coraz rzadziej, gdyż zrywał przy silnym nacisku lub dłuższym podjeździe.
Orla. Cerkiew pw. św. Michała Archanioła. Widok ku S
Przystanek Orlanka. Mokradło przy dawnej linii kolejowej Lewki-Hajnówka. Widok ku SEE
Szczyty Nowodwory. Cerkiew pw. Ścięcia Głowy Jana Chrzciciela. Widok ku NNE
Grodzisko w Zbuczu. Widok ku S
Grodzisko w Zbuczu. Widok ku SW
Cerkiew pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Czyżach. Widok ku NEE
Czyże. Droga do Klejnik. Widok ku N
DW 684. Droga z Klejnik do Narwi. Granica gmin. Widok ku NEE
DW 684. Droga z Klejnik do Narwi w pobliżu wyrobiska na polach wsi Skaryszewo. Bestia na drodze. Widok ku NNE
Wreszcie, o 15:30 przerwa w Narwi, gdzie pół godziny zleciało mi na zakupach i jedzeniu ciasta, które mnie skusiło, a którego ukrojono mi o 2x więcej niż było moim zamiarem. Zniknęło 3/4 + kilka innych rzeczy cięższych (ze względu na trwałość) do transportu w sakwie . Opuszczając Narew czuć było jak zapchało mnie jedzenie i trochę ciężko mi się jechało (w świadomości mając, że zdarzały mi się gorsze tego typu sytuacje). Na tyle, że niewiele zostało zapamiętanej drogi do Hajnówki, która dłużyła mi się niesamowicie.
Narew. DW 685. Cerkiew pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Widok ku E
Narew. Ciacho ze sklepu w centrum
Narew. Mickiewicza. Przerwa przed opuszczeniem miejscowości
Dubiny. DW 685. Cerkiew pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku SSW
W Hajnówce już zamknięto sklepy, była bowiem sobota. Zadowalało mnie, że udało się zdążyć je zrobić 1,5 godziny wcześniej, nie zatrzymując się w mieście, lecz od razu kierując do Białowieży. Wśród drzew od razu zrobiło się chłodniej, czemu sprzyjała też, powoli zbliżająca się wieczorowa pora. W międzyczasie mnie zagadnięto. Wpierw przez rowerzystę, który autem jechał z rodziną, a chwilę potem przez starszego jegomościa na rowerze, który wspominał, że z auta widział mnie na odcinku z Narwi.
DW 689. Białowieża odwiedzona rowerem po raz pierwszy od pojawienia się chęci w 2007/8. Widok ku E
W Białowieży podjazd na parking przed Parkiem Pałacowym i kurs się przez Pogorzelce do Narewki. Przez około godzinę jechało się dość dobrą szutrówką przez las. Minęło mnie raptem tylko kilka aut, a podczas wyjazdu, słońce zaczynało znikać za horyzontem. Drogą wojewódzką dalej ku północy, mijając z prawej Zalew Siemianówka. W niektórych miejscowościach dane mi było słyszeć melodie weselne.
Białowieża. Kładka prowadząca na teren Parku Pałacowego. Po lewej Narewka. Widok ku N
Między Białowieżą i wsią Pogorzelce. Przez Puszczę Białowieską. Widok ku N
Przez Puszczę Białowieską. Łutownia, dopływ Narewki. Widok ku W
Przez Puszczę Białowieską. Łutownia, dopływ Narewki. Widok ku E
Przez Puszczę Białowieską do Narewki. Widok ku N
Była nadzieja, że jeszcze tej nocy nadrobię trochę czasu, straconego na wszelkie postoje i przerwy. Po małym posiłku na przystanku w Nowej Woli okazało się jednak, że podróży na ten dzień już starczy. Noc minęła niedaleko, przy polnej dróżce.
Grodzisk. DW 687. Widok na tereny Narewki. Z lewej przejazd kolejowy linii 59. Widok ku S.
Zaliczone gminy
- Dubicze Cerkiewne- Czyże
- Narew
- Hajnówka (W+M)
- Białowieża
- Narewka
- Michałowo
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
160.00 km (0.00 km teren), czas: 09:00 h, avg:17.78 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPodlaskie pogranicze II - Równina Bielska W
Piątek, 18 lipca 2014 | dodano: 18.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, .Pół nocne, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce, 2014 Podlasie
Sen trwał trzy godziny, zawinięte w śpiwór i płachtę namiotu. Jak mi się słusznie wydawało, lampka odpadła w Turośni. Przyczepiwszy zgubę, można było ruszyć do Juchnowca. Przez Szerenosy urokliwa jazda po kocich łbach. W sam raz, by rozgrzać lekko zmarznięte ciało. Z Juchnowca obrany został generalny kurs na wschód i po kilku porannych godzinach jazdy, drogami o nawierzchni w większości brukowanej lub szutrowej, dojechało się do Zabłudowa. Kolejne godziny minęły na jadąc DK 19. Niezbyt udało mi się wypocząć po krótkim śnie, wypadało więc sporo przerw, czy to na przystankach, czy też nie.
Zabłudów. Cerkiew pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny
Most na Narwi w Rybołach
Z krajówki zjazd w Chrabołach. Czytając mapę i obierając dalszy kierunek podróży, zagadał mnie starszy jegomość na skuterze. Rozmowa trwała dość długo, nie wnosząc nic nowego do mojej wiedzy, ani tym bardziej decyzji o trasie. Od Rajska do Pulsze jazda najzwyklejszym szutrem. Wsie w większości drewniane a sporo chałup rozwalających się. Przejeżdżając koło jednej z nich, ewidentnie zrujnowanej, małej jednoizbówki, dało się słyszeć jakiś hałas. Odruchowy stop, z siodełka spoglądając, co go wydało. Wnet do mych uszu dobiegła lekko sepleniona wiązanka wulgaryzmów z ust osobnika, który zdawał się podciągać gacie. Szczęściem był schowany w mroku budynku. Chodu przed siebie, nawet się nie oglądając.
UG Wyszki. Widok ku NNE
Z Wyszek łatwa asfaltowa trasa do Brańska, z jedną przystankową przerwą na odpoczynek. Kolejna urządzona dopiero w Rudce, po dokonaniu sporych zakupów. Głód, ciężar nowego bagażu oraz żar, jaki od kilku godzin lał się z nieba, spowodowało około godziną przerwę w podróży. Dalsza trasa, ciężka psychicznie, doprowadziła mnie do Bociek, gdzie przyszło mi po prostu położyć się na asfaltowej nawierzchni, na terenie zamkniętej stacji benzynowej. Nawet nie wiem czy przy okazji tego się nie zdrzemnąć. Nawet się ktoś zainteresował czy nic mi nie jest.
DW 681. Wjazd do Brańska od północy. Widok ku SWW
Rudka. Pałac Ossolińskich z 1763 r. Widok ku N
Wjazd do Bociek od strony Rudki. Widok ku E
Po przerwie do Dziadkowic i postanawiając zmienić plan trasy, tak by z pewnością dotrzeć na północ Polski. Ostatecznie, ten rejon jest stosunkowo blisko mnie i nawet 2-3 dniowa wyprawa starczy, by osiągnąć zamierzone cele. Skręt ku Milejczycom i dalej przez lasy, stary asfalt, bruk i szuter do Czeremchy.
DK 19. Wjazd do Dziadkowic. Widok ku SE
Milejczyce Cerkiew pw. św. Barbary. Widok ku NE
Milejczyce. Droga do wsi Rogacze. Widok ku E
Rogacze. Cerkiew pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku N
Droga ze wsi Miedwieżyki do Czeremchy. Widok ku NW
Czeremcha. Cerkiew pw. Matki Bożej Miłującej. Widok ku E
Na tym można zakończyć opis podróży, gdyż przypadkiem przyniosło mnie na odbywający się w tym czasie " XIX Festiwal Wielu Kultur i Narodów "Z wiejskiego podwórza"". Tegoż dnia zagrały zespoły: HAŃBA!, TRANSKAPELA, VOO VOO i TREBUNIE TUTKI.
Zachciało mi się zostać do końca, a w międzyczasie porozmawiać z przypadkowo spotkanym zawodnikiem BBT z Małopolski, który również brał udział w Radlinie, gdy i mnie tam nosiło. Nocleg około północy, tuż za Czeremchą, przy szutrówce.
Czeremcha po festiwalu. Widok ku E
Zaliczone gminy
- Wyszki- Brańsk (W+M)
- Rudka
- Grodzisk
- Boćki
- Dziadkowice
- Czeremcha
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
172.79 km (0.00 km teren), czas: 10:38 h, avg:16.25 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPodlaskie pogranicze I - Wprost na Wysoczyznę Wysokomazowiecką
Czwartek, 17 lipca 2014 | dodano: 18.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, >200, .Pół nocne, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce, .Z Kasią, 2014 Podlasie, ...Miejscowości mazowieckie, ...Miejscowości podlaskie
Podróż rozpoczęła się w Serocku o 11, po podwiezieniu tam przez Kasię. Tuż przed startem trzeba było wypakowany z auta rower złożyć oraz wyczyścić i przesmarować napęd. Zabrane zostało mniej bagażu niż na początku lipca. Wyjazd na kilka dni, więc było moim zamiarem spać tylko w śpiworze owiniętym płachtą namiotową.
Serock. Start z Warszawskiej przy Szczygiela. Widok ku SSE
Od kiedy powstała obwodnica, w samym mieście znacznie się uspokoiło. Tego dnia minęło mnie zaledwie kilka aut. Trochę inaczej wyglądało to na drodze do Wyszkowa. Co jakiś czas przejeżdżał TIR, ewentualnie kilka. Pomimo tego, jazda nie była zbyt ciężka, poza koniecznością ponownego przystosowani się do wagi sakw. Wyszków unieszczęśliwił mnie ścieżkami rowerowymi. Za miastem zachciało mi się odwiedzić Brańszczyk, gdyż pomimo licznych przejazdów przez gminę, ani razu nie przyszło mi być na rowerze w tej miejscowości. Dzięki temu manewrowi, omijało się też spory odcinek DK. Jazda nią, choć krótka, była niesamowicie męcząca. Niby asfalt odświeżony, ale tylko część, po której toczył się ruch - intensywny, groźny, złowieszczy. Pobocze pozostało tak samo spękane i tragiczne, jakim zostało przez mnie zapamiętane od pierwszego przejazdu tą trasą.
Brańszczyk. Skrzyżowanie Chopina i JPII. Po lewej Zespół Szkół. Po prawej kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku SEE
Brok. Kościół pw. św. Andrzeja Apostoła. Widok ku E
Skręt w kierunku Broku. Długi czas jazdy przez las, lekko pod górkę. Za Brokiem przerwa na przystankowy posiłek. Ogólne tempo jazdy dość wysokie. Za Małkinią już wolniej. Przejazd obok kościoła, a dalej wioskami przez Zaręby Kościelne do Andrzejewa. Upał i jazda pod wiatr znacznie mnie osłabiły. Na szosie do Andrzejewa udało się podczepić pod cień wietrzny za ciągnikiem. Dzięki temu, z łatwością udało się utrzymywać jego prędkość ~22km/h, nawet na podjazdach. W Andrzejewie odbicie na Szulborze Wielkie, a stamtąd do Czyżewa.
DW 694 za skrzyżowaniem z Cichą do Starego Kaczkowa. Bug za Brokiem. Widok ku SSE
Małkinia Górna N. Kościelna. Przejazd kolejowy nieprzejezdnego odcinka linii nr 34/55 między Ostrołęką i Siedlcami. Kozibród Łąkowy. Widok ku NNW
Małkinia Górna N. Kościelna. Przejazd kolejowy nieprzejezdnego odcinka linii nr 34/55 między Ostrołęką i Siedlcami. Kozibród Łąkowy. Widok ku NNW
Zaręby Kościelne S. Po prawej kościół pw. śś. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Widok ku NNE
Na Broku Małym, granica gmin Zaręby Kościelne i Andrzejewo, między wsiami Budziszewo i Dąbrowa. Po lewej rowery dzieci, które zeszły nad rzeczkę. Widok ku NNW
Andrzejewo. Kościół pw. św. Bartłomieja. Widok ku SEE
Droga z Andrzejewa do Szulborza Wielkiego. W tle Mianowo. Widok ku SSE
W Czyżewie pierwsze zakupy. Sporo wody i zapasów energii. Planowane było, aby całą tę noc spędzić w siodełku, a nie chciało mi się szukać otwartego po północy sklepu. Z Czyżewa do Klukówka i dalej na północ, do Szepietowa. Zbliżał się wieczór, a noc tuż za nim. Przed Szepietowem nieco podjadania i przygotowanie do nocnej jazdy. Ta zastała mnie w okolicy Nowych Piekut. Po drodze kilka przerw. Po części nawigacyjnych, po części regeneracyjnych. Za Poświętnem skręt ku Grochom. Tuż za nimi skończył się asfalt i parę kilometrów jechało się drogą szutrową, w dużej mierze zapiaszczoną lub ubłoconą z kałużami. Wyjazd na asfalcie w Daniłowie.
Czyżew. Kościół pw. śś. Apostołów Piotra i Pawła. Widok ku NNW
DW 690. UG Czyżew. Widok ku NE
Czyżew-Siedliska S ok pół km przed granicą województw. Zbiór mięty. Widok ku SSE
Godlewo-Baćki E. Droga do Klukowa. Za lasem (a także ok. pół km po lewej, równolegle do drogi) granica województw. Widok ku E
Wjazd do Klukowa. Czyżewska. Widok ku E
Klukowo. Skrzyżowanie Czyżewskiej i Mazowieckiej. Po lewej staw na dopływie Nitki. Po prawej kościół pw. św. Józefa Oblubieńca i wieże kościoła Najświętszej Maryi Panny. Widok ku NEE
Klukowo. Skrzyżowanie Czyżewskiej i Mazowieckiej. Po lewej kościół pw. św. Józefa Oblubieńca. Po prawej wieże kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny. Widok ku NEE
Szepietowo Podleśne E. Po prawej stronie drogi Szepietowo-Wawrzyńce. Widok ku NNW
Po kilkunastu minutach dojazd do Suraża, gdzie konieczna była przerwa posiłkowa. Po postoju skręt ku północy, by odwiedzić centra gmin, które zaliczone zostały przy okazji Brevetu. Przejazd więc przez Turośń Kościelną, za którą goniło mnie kilka psów. Niewiele brakowało, by można było lekką nogą przejechać całą noc. Niestety, w lesie za Turośnią udało mi się spostrzec, że gdzieś spadła mi lampka. Odkąd wzeszedł jasny księżyc, a drogi były puste, warto było korzystać z nieconocnej możliwości podziwiania uroków takiej podróży. Niestety. Trzeba się było zatrzymać i cofnąć około kilometra. Mimo wszystko, było zbyt ciemno, by kontynuować poszukiwania, a mając świeżo w pamięci zgubienie licznika wczesną wiosną, lepiej było przespać się do świtu i wtedy kontynuować.
DW659. Wjazd do Nowych Piekut. Widok ku NE
Wjazd do Suraża od zachodu. Widok ku SE
Turośń Kościelna. Kościół pw. Świętej Trójcy. Widok ku W
Granica gminy Turośń Kościelna i Juchnowiec Kościelny na drodze do wsi Szerenosy w pobliżu "noclegu". Widok ku NE
Zaliczone gminy
- Brok- Andrzejewo
- Szulborze Wielkie
- Czyżew
- Boguty Pianki
- Klukowo
- Szepietowo
- Nowe Piekuty
- Poświętne
- Suraż
Miejscowości mazowieckie
- Brańszczyk- Nowy Brańszczyk
- Niemiry
- Knurowiec (+C 2008.08.05)
- Poręba-Kocęby (+C 2008.08.05)
- Bojany
- Brok
- Glina
- Klukowo
- Kańkowo
- Zawisty Podleśne
- Rostki Daćbogi
- Kępiste-Borowe
- Zaręby Leśne (-C)
- Zaręby Kościelne
- Nienałty-Brewki
- Nienałty-Szymany
- Budziszewo
- Dąbrowa
- Nowa Ruskołęka
- Andrzejewo
- Pieńki-Sobótki
- Mianowo
- Leśniewo (-C)
- Szulborze-Koty
- Szulborze Wielkie
- Helenowo
^+
- Zabiele-Pikuły
- Godlewo-Baćki
Miejscowości podlaskie
- Czyżew^+
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
202.58 km (0.00 km teren), czas: 11:04 h, avg:18.31 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie - zakończenie
Środa, 9 lipca 2014 | dodano: 13.07.2014Kategoria 2014 Pojezierze Pomorskie, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce, .Z rodziną
2014.07.01 - 09 Pojezierze Pomorskie - cała trasa
Po ledwo przedrzemanej nocy w pociągu, nastąpił dojazd do Sochaczewa. Na kilku stacjach, ostatnie wagony pociągu, w tym mój, nie docierały na perony. Skutkiem tego, po otworzeniu drzwi, nastąpił zrzut sakwy ze śpiworem, wcześniej służącą mi za krzesełko w czasie jazdy. Zaraz po tym wyleciał rower z resztą bagażu. Nawet nie dotykał nasypu. Zabrakło paru centymetrów, więc trzeba go było zrzucić. Wnet na zewnątrz powędrowała i moja osoba.
W zirytowaniu sytuacją, trwało zakładanie sakw, byle jak, byleby tylko przedostać się do drogi. W tamtym momencie bowiem położnie wypadało dokładnie pomiędzy kilkoma liniami torów. Pociąg pognał dalej do Warszawy, a mnie czekało oczekiwanie i przepuszczanie kolejnego, jadącego na zachód. W zmęczeniu udało się dobrnąć do szutru i ujechać kilkaset metrów koło dworca, aż rodzina podjechała po mnie autem. Po powrocie do domu sen trwał do południa.
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
1.10 km (0.35 km teren), czas: 00:08 h, avg:8.25 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie VIII - Do Gorzowa Wielkopolskiego
Wtorek, 8 lipca 2014 | dodano: 13.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, 2014 Pojezierze Pomorskie, .Pół nocne, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce
Start o 7. W Choszcznie w oczy rzucił mi się spory, charakterystyczny kościół. Dalsza trasa to nieco nijaki przejazd do Barlinka. Najciekawszym momentem był stromy zjazd, okraszony kilkoma zakrętami. W mieście kolejne zakupy i przerwa posiłkowa. Potem podjazd.
DW 151. Choszczno. Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Widok ku S
Zamęcin. DW 151. Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Widok ku NW
Pełczyce. DW 151. Po prawej Urząd Miasta. Widok ku W
Barlinek. Niepodległości 1. Mural nad Młynówka. Widok ku E
Barlinek. Niepodległości 1. Młynówka. Widok ku SE
Barlinek. Rynek. W centrum kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Widok ku NEE
Barlinek. Niepodległości. Urząd Miasta. Widok ku NW
Kurs do Jesionowa. Na mapie trasa wyglądała przyzwoicie, lecz okazała się 6 kilometrami kocich łbów w pagórkowatym terenie. Wymęczyło mnie okropnie i zajęło mi to więcej czasu, niż się chciało. Przynajmniej udało się podjeść dzikich malin. Z Jesionowa do Lipian. Tam obejrzenie centrum i z powodu ciężkiego upału, trzeba było się oblać się wodą.
Jaromierki. Cała taka droga z Barlinka do Jesionowa. Widok ku NW
Przysiółek Lutowo. Jezioro Lutówko w pobliżu granicy powiatów. Widok ku NE
Wjazd do Jesionowa od SE. Widok ku NE
Dziedzice N. Mogiła Woldenberczyków. Widok ku NE
Lipiany. Mickiewicza. Jezioro Lipiańskie. Widok ku NNW
Lipiany. Mickiewicza. Brama Myśliborska. Widok ku SEE
Lipiany. Plac Wolności. UMiG. Widok ku W
Lipiany. Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Wyjazd na krajówkę i skręt do Nowogródka Pomorskiego. Miejscowość niewielka, bardzo wiejska. Dalej przez Karsko do Łubianki. A tam po paru minutach, wpierw przy omsknięciu łańcucha, porządne uderzenie się stopą o asfalt, tak że trzeba było zdjąć buta i skarpetę. Dosłownie chwilę potem nad lasem przechodziła burza, wiec tylko udało mi się luźno zarzucić na siebie kurtkę i skulić się, siedząc na poboczu, z lezącym rowerem. Po największym deszczu przejeżdżał ktoś, kto upewniał się, czy aby na pewno nic mi nie jest.
DW 151. Granica województw. Widok ku SSW
DW 151 w okolicy Mszańca. Dość długi opad burzowy. Widok ku E
DW 151. UG Kłodawa. Widok ku E
Kłodawa. DW 151. Kolacja w pizzerii Milano
Po dojściu do siebie, gdy deszcz przestał padać, kurs do Kłodawy. Tam pizza i skręt przez Mironice (gdzie przeczekało się kolejny opad) do Santocka. Zapadła decyzja, by zakończyć podróż w Gorzowie. Było jeszcze kilka godzin zapasu do odjazdu pociągu, więc wpierw kurs na krótką trasę przez nadwarciańskie wioski, a potem przejazd przez północne rubieże gminy Deszczno. Powrót na dworzec, lecz była do tego jeszcze godzina. Jeszcze trochę jeżdżenia po mieście, w okolicy centrum, ostatecznie zapakowując się w trasę do domu.
Droga ze wsi Jeżyki do Łupowa (w tle po lewej). Widok ku NNW
Gorzów Wielkopolski. Skrzyżowanie Sikorskiego i Chrobrego. Katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku NEE
Gorzów Wielkopolski. Rondo im. Świętego Jerzego po S stronie mostu Staromiejskiego. W centrum Dominanta z 2006 r. Widok ku SSE
Gorzów Wielkopolski. Rondo im. Świętego Jerzego po S stronie mostu Staromiejskiego. W centrum Dominanta z 2006 r. Widok ku W
Gorzów Wielkopolski. Most Staromiejski. Nad Wartą. W centrum katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku NNW
Gorzów Wielkopolski. Most Staromiejski. Nad Wartą. Bulwar Wschodni. Widok ku NNE
Gorzów Wielkopolski. Katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku SW
Gorzów Wielkopolski. Bulwar Wschodni. Widok ku NE
Gorzów Wielkopolski. Skrzyżowanie Hawelańskiej i Zabytkowej. Fragment W murów obronnych. Widok ku NE
Zaliczone gminy
- Pełczyce- Barlinek
- Przelewice
- Lipiany
- Kłodawa
- Bogdaniec
- Deszczno
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
157.20 km (12.00 km teren), czas: 10:22 h, avg:15.16 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie VII - Przez Nowogard
Poniedziałek, 7 lipca 2014 | dodano: 13.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, 2014 Pojezierze Pomorskie, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce
Start z zadowoleniem, bo udało się obudzić nieco wcześniej niż w pozostałe dni. Poranek chłodny, ale słoneczny. W wioskach widać pojedynczych ludzi, którzy jak ja wstali dość wcześnie. Większość trasy to lasy i pola po obu stornach drogi. Z ciekawostki, mijało się tereny wojskowe, a mając świeże wspomnienia spod Torunia, cieszyło mnie, że tym razem ten rodzaj zagospodarowania przestrzeni nie naruszał moich planów przejazdu.
DW 151. Pola Czertynia. Droga do Ińska. Widok ku NNW
DW 151. Wjazd do Ińska od S. Widok ku NNW
Węgorzyno. Skrzyżowanie DW 151 i Runowskiej. Widok ku NNE
Remont drogi między Runowem Pomorskim i Siedlicami. Widok ku NNW
Siedlice. Staw dający początek niewielkiemu dopływowi rzeki Reska Węgorza. Widok ku NNE
Siedlice. Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Widok ku
DW 147. N koniec Radowa Małego. Widok ku NW
Kilka kilometrów za Węgorzynem trwał remont nawierzchni, poważnie blokujący przejazd, ale rowerem jakoś mi się udało przedostać. Kolejny etap, to jazda na wysokich, jak dla mnie obrotach, bez większych przerw. Niewiele trwało zwracanie uwagi na otoczenie i niewiele indywidualny cech terenu udało się zapamiętać. Etap trwał do Nowogardu, gdzie dojechało się o 12, przystępując do konsumpcji pysznej pizzy.
UM Nowogard. Widok ku S
Posiłek w Nowogardzie. Pizzeria przy skrzyżowaniu po S stronie torów
Po posiłku kurs na południe i skręt tuż przed Redłem. Po drodze widać było sporo barszczy Sosnowskiego, rosnące w pobliżu lasu. Wkrótce na niebie udało się dostrzec budującą się burzową chmurę, która kierowała się generalnie na wschód, lecz raczej przez tereny już przez mnie tego dnia odwiedzone.
Barszcz Sosnowskiego w rejonie Długołęki. Widok ku E
Granica gmin między wsiami Krasnołęka i Redło. Widok ku SSW
Redło N. Pierwsza z chmur burzowych. Widok ku W
Tempo wysokie, ale w nieocienionych miejscach, słońce przygrzewało na tyle, by redukować moje zapędy, skutkiem czego zwalniało się albo się zatrzymywało. Przerwa urządzona w Dobrej. Dalej rundka przez miejscowość i przerwa pod sklepem. Po wyjściu, momentalnie wchłonięte zostały spore dawki płynnej energii, kątem oka obserwując, jak mieszkańcy przygotowywali się do ewentualnie przechodzącej burzy, o której świadczył specyficzny, porywisty wiatr.
Wojtaszyce. DW 146. Kościół pw. św. Matki Boskiej Częstochowskiej. Widok ku SE
Dobra. Rynek. W centrum kościół pw. św. Klary. Po prawej Ratusz. Widok ku N
Dobra. Ruiny zamku von Dewitzów. Widok ku NNE
Dobra. Kościół pw. św. Klary. Widok ku SE
Dobra. Smaczny napój w parny dzień
Zapłocie. DW 144. Kopalnia żwiru. Widok ku E
Chociwel.DK20. Kościół pw. św. Matki Boskiej Bolesnej. Widok ku SSE
Zakupione było za dużo zaopatrzenia i wyjazd z miasteczka był ciężki. W atmosferze zbliżających się opadów, przebrnęło się przez kilka wsi, Chociwel, tuż za kolejnym lasem uznając, że muszę schować się do namiotu. Szukane było przez mnie miejsce do tego odpowiednie, spełniające warunki bezpieczne do spania w ciągu dnia. Przynajmniej w jakimś minimum. Kilka minut po wejściu do namiotu, przez całą pobliską okolicę przechodziła nawałnica. Pioruny waliły nie dość że jeden za drugim, to czas jaki rozdzielał błysk i grzmot sugerował, że ofiarą burzy padły co najmniej trzy drzewa, znajdujące się bardzo blisko mnie, jednak położone zapewne gdzieś w głębi lasu.
Tuż za lasem, a przed Starzycami, po S stronie niewybudowanej "Berlinki". Nadciągająca burza. Widok ku SSE
Nocleg w rozwidleniu niewybudowanej "Berlinki" przed Starzycami. Po burzy
Sen nadszedł o 17, a wyjście z namiotu dopiero o 19:40. Udało się spakować i ruszyć w dalszą drogę, mając nadzieję, że chociaż tym razem pojeżdżę trochę w nocy. Zakładając okulary, z trwogą udało się dostrzec, że szykuje się kolejny wydatek. Złamał się w nich zausznik. Było chłodno od deszczu i zbliżającej się nocy. Teren trochę się wznosił. W Dobrzanach skręt do Szadzka, a stamtąd przez Odargowo (asfaltem) do Sulina (błotnistą rozmoczona od burzy polną drogą). Słońce zaszło już, gdy w ciemnościach wjeżdżało się do Suchania. Trzeba było poprawić odkręcającą się podstawkę od lampki, a potem asfaltem, przez ciemny las, jechać w stronę Choszczna.
Biała. Widok ku SSW
UG Dobrzany. Widok ku SW
Odargowo. Kościół pw. św. Przemienienia Pańskiego. Widok ku N
Odargowo W. Widok ku NWW
Droga z Odargowa do wsi Sulino. Widok ku SWW
Nocna część wyprawy skończyła się po półtorej godziny. Zrobiło się chłodno, dzienna norma wyrobiła się,i pomimo burzy udało mi się jeszcze ujechać spory odcinek trasy. Rozkładanie namiotu w mokrym terenie, nigdy nie jest miłe, ale czego się nie robi dla kolejnej dawki snu.
Zaliczone gminy
- Dobrzany- Ińsko
- Węgorzyno
- Radowo Małe
- Nowogard
- Osina
- Dobra
- Chociwel
- Marianowo
- Suchań
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
168.91 km (4.50 km teren), czas: 10:34 h, avg:15.99 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie VI - Za Recz
Niedziela, 6 lipca 2014 | dodano: 13.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, 2014 Pojezierze Pomorskie, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce
Trasa poranna przebiegała większość czasu przez las. Tak poranek jak i cały ten dzień trochę mi się dłużył, a jednocześnie paliło mnie słońce. Pierwsza krótka przerwa w Dobiegniewie i skręt w kierunku Drezdenka. Tam ponownie lasy, a w końcowym odcinku pojawiły się liczne serpentyny i zakręty.
DK 22. Pola SE Dłuska, na N od jeziora Wielkie Drzeźno. Kraśnik goryszowiec (Zygaena ephialtes)
DK 22. Pola SE Dłuska, na N od jeziora Wielkie Drzeźno. Kraśnik goryszowiec (Zygaena ephialtes)
Dobiegniew. Kościół pw. św. Chrystusa Króla. Widok ku S
Na skrzyżowaniu na zachód i dopiero po około dwóch godzinach jazdy przez tereny gminy Starego Kurowa i Zwierzyna, docierając do Strzelec Krajeńskich. W międzyczasie zdarzyło mi się wejść w plamę smoły, którą ktoś rozlał, a powierzchnia przypominała zwykły asfalt. Jakież moje zdziwienie, gdy potem przez cały dzień trzeba było buty czyścić, a ślady na pedałach przetrwały dużo dłużej.
DW 156. Wjazd do gminy Stare Kurowo z gminy Drezdenko. Widok ku W
DW 156. Stary znak oznajmujący początek gminy Stare Kurowo, ok. 1 km ku W od współczesnego.Widok ku NWW
DW 156. Granica między gminami Stare Kurowo i Zwierzyn. Widok ku SWW
DW 156. W pół drogi między Zwierzynem i granicą gmin. Smołowa kałuża w lesie
DW 156. Granica między gminami Zwierzyn i Strzelce Krajeńskie. Widok ku NW
Ze Strzelec lokalna trasą do Bierzwnika. Wieś Górzno - potworna kostka w całej wsi, a wieś w obniżeniu terenu nad jeziorem. W Ostromęcku nad jeziorem zatłoczona plaża pełna ludzi. W Bierzwniku przerwa i spacer pod cysterskimi ruinami.
Strzelce Krajeńskie. Chrobrego. Kościół kolegiacki pw. Matki Boskiej Różańcowej. Widok ku N
Strzelce Krajeńskie. Chrobrego. E mury obronne z XIII w. Widok ku N
Skrzyżowanie na N od wsi Lipie Góry. Droga po lewej do wsi Ogardy. Droga na wprost do wsi Pielice. Za plecami droga do wsi Lubicz. Widok ku ku NE
Droga między wsią Ogardy i Górzno. W tle las, przez który przebiega granica województw. Widok ku N
Bierzwnik. Klasztor pocysterski z przełomu XIII/XIV w. Widok ku NW
Bierzwnik. Klasztor pocysterski z przełomu XIII/XIV w. Poniżej obszar wykopalisk archeologicznych. Widok ku N
Bierzwnik. Klasztor pocysterski z przełomu XIII/XIV w. Budynek browaru. Widok ku S
Bierzwnik. Klasztor pocysterski z przełomu XIII/XIV w. Budynek browaru. Widok po stronie jeziora ku SE
Kolejny etap najcięższy. W upale nie udało się skręcić tam gdzie trzeba, a kolejny powiódł mnie przez Korytowo do Suliszewa. Do pierwszej wsi droga w dobrym stanie, a do kolejnej kostka, piach i wiadome muchy. Z radością powitana została drogę wojewódzką, na niej już skręt do Drawna.
Korytowo. Dwór Goltzów z XVIII w. Widok ku SW
Korytowo NE. Stawy na Wardynce. Widok ku S
Korytowo NE. Droga między rzeką Wardynką i Suliszewem. Widok ku NNE
Korytowo NE. Droga między rzeką Wardynką i Suliszewem. Widok ku NNE
Suliszewo. Kościół pw. Świętej Trójcy. Widok ku NNW
Po długiej jeździe przez las odpoczynek pod Drawską fontanną. Po przerwie kurs przez Żółwino do Recza, a tam objazd starówki i chęć na coś ciepłego. Nic mnie jednak nie skusiło, więc dalej podjazdem w kierunku północnym. Wcześniej zjeżdżało się nim do centrum, wahając się, czy warto tracić na to siły, czy też od razu ruszyć na północ. Nocleg znalazł się przed Suliborzem, jeszcze na długo przed zachodem słońca.
Drawno. DW 175. Kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Widok ku N
Święciechów N. Widok ku SEE
Słutowo. DW 10. Kościół pw. św. Przemienienia Pańskiego. Widok ku S
Recz. W centrum kościół pw. św. Chrystusa Króla. Widok ku S
Recz. Baszta Drawieńska. Widok ku E
DW 151. Nocleg przed Suliborzem. W tle lasy nad Iną. Widok mniej więcej ku NNW
Zaliczone gminy
- Dobiegniew- Stare Kurowo
- Zwierzyn
- Strzelce Krajeńskie
- Bierzwnik
- Krzęcin
- Choszczno
- Drawno
- Recz
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
153.12 km (7.50 km teren), czas: 09:34 h, avg:16.01 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie V - Przez Trzciankę
Sobota, 5 lipca 2014 | dodano: 13.08.2014Kategoria ..Gminy Polska, 2014 Pojezierze Pomorskie, .Samotnie, .Wyprawy po Polsce
Około pół godziny po zwinięciu obozu, dojechało się do Janowca Wielkopolskiego. Tam do rynku, lecz by wyjechać na właściwą trasę, nastąpił skręt w Dworcową, wnet przejeżdżając na drugą stronę torów. Dalsza trasa wypadła nieco intuicyjnie, lecz trafnie. Do końca zabudowań jechało się świeżym asfaltem. Dalej ciągnął się las i poprowadzona przez niego szutrówka. Do kolejnej osady dojazd szybki, za sprawą pędzących ku mnie, agresywnym, owadzim bestiom.
Janowiec Wielkopolski. W tle kościół pw. św. Mikołaja. Widok ku SEE
Robertowo. Droga z Janowca Wielkopolskiego do Gołaszewa. Wjazd do lasu pełnego owadów. Widok ku W
W Mieścisku zakupy, przy okazji zajadając się prowizorycznym śniadaniem z piekarni. Kurs do Wągrowca, gdzie udało mi się znaleźć dość szybko, lecz mentalnie przejazd trwał o wiele dłużej. Skręt ku "skrzyżowaniu rzek" i po kilku zdjęciach dalej na rynek. Tam trwał pokaz "belgijki", w wykonaniu uczniów kilku lokalnych szkół i chętnych przechodniów. Po występie dalej do Budzynia. Tuż po przekroczeniu granicy powiatu poszła mi krew z nosa i trzeba było się na moment się zatrzymać w lesie. Przez Budzyń przejazd powoli z chusteczką wystającą z nosa, ale udało mi się dojść do siebie dopiero po odpoczynku przy krajówce, siedząc pod tablicą zamykającą granice miasta.
Mieścisko. DW 190. Plac Powstańców Wielkopolskich. Widok ku E
Wągrowiec. Skrzyżowanie rzek. W tle Osiedle Wschód. Widok ku NNE
Wągrowiec. Skrzyżowanie rzek. W tle Osiedle Wschód. Widok ku NE
Wągrowiec. Budynki Urzędu Miejskiego. Widok ku NW
Wągrowiec. W tle Jezioro Durowskie. Poniżej linia nr 356 między stacjami Poznań Wschód i Bydgoszcz Główna. Widok ku NE
Budzyń. Wjazd do strony Kamienicy. W tle kościół pw. św. Barbary. Widok ku NNW
Dalej do Rogoźna. Celowy skręt w stronę centrum, lecz po ujechaniu 1,5 km przez tę miejscowość, już mi się nie chciało i trochę zmienioną trasą nastąpiło wycofanie się do skrętu na Ryczywół. W tym okresie, niebo znacznie się rozpogodziło i powoli zaczęło mi dogrzewać. Dalej do pobliskiego Połajewa. Tam wzrok mój przykuły zamknięte ruiny kościoła. Na myśl przychodziły też kolejne zakupy, ale jedynie ominęło się kilka sklepów, dalej udając się lokalnymi drogami do Lubasza (część trasy szutrem polnym). Dopiero tam nastała dłuższa przerwa pod sklepem.
Rogoźno Wielkopolskie. Dworzec kolejowy. Widok ku NNW
Ryczywół. Wjazd od strony Rogoźna. Po lewej kościół pw. św. Mikołaja. Widok ku NW
Połajewo. DW178. Zrujnowany kościół ewangelicki. Widok ku NW
Lubasz. Skrzyżowanie DW 182 i Kościelnej. Sanktuarium Królowej Rodzin. Widok ku E
Do Czarnkowa wpierw czekał mnie spory podjazd, lecz świetny zjazd do centrum wynagrodził trud. Polecam pokonywać go właśnie od południa. Miejscowość ta odwiedzona w 2010, więc tym razem od razu kurs ku północy. Przez dłuższy okres czasu, teren delikatnie się wznosił w otoczeniu lasów i sporadycznie widocznych zabudowań. Trzeba mi było usiąść na ławeczce przy ciągu pieszo-rowerowym pod koniec Trzcianki i jedząc kolację, zbierać siły przed ostatnim etapem.
DW 178. Most w Czarnkowie. Widok ku NW
DW 178. UM Trzcianka. Widok ku NNE
Trzcianka N. Jezioro Sarcz. Widok ku W
Najkrótszą trasą do Tuczna. Po drodze przystawanie po kilka razy. Tempo znaczne. Droga fajna, mało zaludniona i lesista. Powoli zbliżał się zmrok. W Tucznie zjazd w dół, do mostu i nawrót na południe. Było już szaro, wciąż ciepło, ale i chłodnawo. Nie wiadomo mi było, w którym momencie zakładać bluzę. Ostatecznie dopiero po dotarciu do krajówki w Człopie. Początkowo chciało mi się urządzić nocną jazdę, ale rzeczywistość okazała się jak zwykle inna. Nocleg znalazł się za Dzwonowem. Kilka minut po rozłożeniu namiotu i złożeniu się w śpiworze, do snu grały mi nachalne odgłosy wędrujących i przeszukujących teren dzików.
Wołowe Lasy SE z mniejszą powierzchnią lasów w pobliżu granicy województw. Widok ku NNE
Wołowe Lasy NW na trasie z Trzcianki do Tuczna. Wieś otoczona lasem, lecz nie wołami. Widok ku S
Tuczno Drugie. Na horyzoncie lasy nad jeziorem Lubiatowo. Widok ku NNE
DW 177. Jezioro Zamkowe w Tucznie. Widok ku SEE
DW 177. Zamek w Tucznie. Widok ku W
Człopa. DW 177. Widok ku S
Zaliczone gminy
- Janowiec Wielkopolski- Mieścisko
- Wągrowiec (W+M)
- Budzyń
- Rogoźno
- Ryczywół
- Połajewo
- Lubasz
- Trzcianka
- Człopa
- Tuczno
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
192.29 km (7.00 km teren), czas: 11:04 h, avg:17.38 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie IV - Przez Mroczę
Piątek, 4 lipca 2014 | dodano: 13.08.2014Kategoria .Samotnie, .Wyprawy po Polsce, ..Gminy Polska, 2014 Pojezierze Pomorskie, .Z rodziną
Start o 8. Niby poranek, ale słońce już grzało prawie jak w południe. A w południe grzało jeszcze bardziej. Przejazd przez Debrzno i pobliską Lipkę. DW 188 przez ponad pół godziny doprowadziła mnie do Zakrzewa, gdzie przyszła pora zatrzymać się na śniadanie przystankowe. Po posiłku przejazd przez miejscowość, udając się przez las na południe. Jeszcze przed dotarciem do Kujan, minęła mnie grupka 3-4 rowerzystów.
Wjazd od wschodu do Debrzna po nowym asfalcie. Widok ku SWW
UMiG Debrzno. Traugutta. Widok ku SW
DW 188. Granica województw na Debrzynce (za plecami). Widok ku SW
Lipka. DW 188. Widok ku S
Lipka. DW 188. Widok ku SWW
N początek gminy Zakrzewo. Czyżby celowy zabieg
Zakrzewo. Kościół pw. św. Marii Magdaleny. Widok ku NNE
UG Zakrzewo. Widok ku SSE
Zakrzewo E. Jezioro Zakrzewskie. Widok ku NNE
Wyjazd na DW 189 do Więcborka. Z grubsza 1/3 lasu i 2/3 jazdy w otoczeniu pól. Gdzieniegdzie jakieś wsie, które mijało się bez przywiązywania do nich uwagi. W Więcborku już czuć było zgrzanie, nieco ponad kwadrans dalej zatrzymując się w cieniu na kilkunastominutową przerwę. Odpoczynek ten, z grubsza pomógł mi do Sośna. Tam skręt na południe, rozpływając się w czasie jazdy. Tuż przed Wierzchucinem z dętki zaczęło schodzić powietrze. Dojazd do przystanku pod remizą, zakupy, zmiana dętki i kilkugodzinna pogawędka z rodziną. Przerwa trwałą równe 3 godziny największego skwaru.
Więcbork. Skrzyżowanie DW 189 i DW 241. Widok ku NNE
Więcbork. DW241. Plac JPII. Kościół pw. pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i śś. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. W tle jezioro Więcborskie. Widok ku E
Przy drodze ze Śmiłowa do Jastrzębca. Na horyzoncie las za ukrytą wsią Młynki. Widok ku NE
Przy drodze ze Śmiłowa do Jastrzębca. Na horyzoncie las za ukrytą wsią Młynki. Widok ku NNE
Wjazd do Sośna od zachodu. Widok ku NE
Wjazd do Wierzchucina Królewskiego od strony Sośna. Widok ku SSE
Dalsza trasa prowadziła do Mroczy. W międzyczasie krótka przerwa, gdyż trasa się dłużyła. Z Mroczy do Nakła, a w leżącym przed nim Kosowie, kolejna przerwa, by dopompować dętki. Z Nakła długa droga przez las. Gdy się wyjechało, temperatura powoli zaczynała stawać się znośna. Być może tego dnia przeszedł przez mnie szok temperaturowy. Zaskoczyła mnie Kcynia. Długi spory podjazd do centrum i takiż sam zjazd w drugą stronę. Podczas podjeżdżania do rynku, jakiś koleś do swojego kumpla rzucił "- Patrz, jakie tour de franc jedzie!". Z okolic centrum widoczne rozległe, położone niżej, tereny zachodnie owej gminy. Rower na zjeździe rozpędzał się sam, wiec wyszło bez zdjęcia.
Mrocza. Plac 1 Maja. Widok ku SW
Paterek S. DW 241. Widok ku S
Kcynia. DW 241. Rynek. Widok ku W
Kcynia. DW 241. Rynek. Kościół pw. św. Michała Archanioła. Widok ku NE
Palmierowo. DW 241. Przejazd kolejowy przy stacji Grocholin na linii nr 356 między stacjami Poznań Wschód i Bydgoszcz Główna. W tle po lewej Kcynia z widocznymi wieżami kościoła pw. św. Michała Archanioła. Widok ku NE
Wapno. Wjazd od strony Stolężyna. Po lewej budynki zamkniętej kopalni. Widok ku SSE
Za miastem skręt na Wapno, tym razem odwiedzając ścisłe centrum tej miejscowości. Interesująco wyglądały budynki zamkniętej kopalni. Ujechawszy kilka kilometrów, gdy zaczęło się robić chłodno, doszło do mnie, by poszukać noclegu, lecz tereny nie wyglądały zachęcająco. Wieczorem przejazd przez Damasławek, nocując tuż za nim i próbując podjadać wciąż zielone, rosnące w pobliżu, dzikie jabłka.
Wapno. Budynki zamkniętej kopalni. Widok ku SWW
Granica gmin Damasławek i Wapno przed wjazdem do Turzy. Widok ku SSW
Zaliczone gminy
- Lipka- Zakrzewo
- Więcbork
- Mrocza
- Damasławek
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
156.31 km (0.00 km teren), czas: 09:34 h, avg:16.34 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/hPojezierze Pomorskie III - Przez Chojnice
Czwartek, 3 lipca 2014 | dodano: 23.07.2014Kategoria .Wyprawy po Polsce, .Samotnie, ..Gminy Polska, 2014 Pojezierze Pomorskie
Pobudka jeszcze przed świtem, ale czuć było, że jeszcze się nie nadaję do jazdy. Szczególnie umordowane były ręce. Przedrzemanie do rana i obozowanie zakończyło się o 9 rano. Już chciało mi się ruszać, gdy linka od tylnej przerzutki odmówiła współpracy. Początkowe namawianie jej do podjęcia obowiązków i regularnej pracy nie przyniosło skutku i miała to gdzieś. Znalazł się w sakwie odpowiedni zastępca, który rozpoczął swój etat na posadzie animatora przerzutki, w pracy pod naciskiem zespołu klamkomanetki. Obsadzanie stanowiska i odpowiednia konfiguracja miejsca pracy, wraz z dyskusją i namowami poprzednika, trwała blisko godzinę, w czasie której przebyty został ledwie kilometr polnej drogi.
Po ruszeniu w przerwaną podróż, w Pruszczu udało się znaleźć umiarkowanie wygodna ławkę, gdzie popełniona została konsumpcja pobieżnego śniadania. Była to miejscowości, jak na siedzibę gminy, jedna z mniejszych do tej pory odwiedzonych. Wyjazd na północ walcząc z oporami wiatru. Częściową ulgę dał mi skręt na Serock (kujawski). Bardziej z powodu jazdy w dół, niż zmiany kierunku wiatru. Tam skręt na północ. Jadąc malowniczą trasą, udało mi się dobrnąć do Świekatowa. Wcześniej, w Małych Łąkach, przerwa spędzona na ziemi, rozciągając się i podjadając.
Granica gmin Dobrcz i Pruszcz na dopływie Kanału Pyszczyńskiego, między wsiami Sienno i Mirowice. Widok ku NNE
Wjazd do Pruszcza od strony Mirowic. Widok ku NNE
Łowiń. Aleja jarzębów szwedzkich. Droga do Serocka (kujawskiego). Widok ku W
Łowinek. Aleja jarzębów szwedzkich. Droga do Serocka (kujawskiego). Widok ku W
Wjazd do Serocka (kujawskiego) od strony Łowinka. Widok ku W
Serock (kujawski) N. Widok ku N
Granica gmin Pruszcz i Świekatowo. Widok ku NNW
UG Świekatowo. Widok ku SSE
Zmiana kierunku jazdy na północno-wschodni. Prędkość pojazdu wnet wzrosła. Do Szewna praktycznie nie spadała poniżej 30 km/h. Potem teren lekko się wznosił, to i tempo trochę spadło. Przez Bukowiec przejazd na szybko i nawrót na zachód, przez Branicę. Tam skręt w polną i wkrótce ukazała się DW 240. Dalsza jazda w muzyce i upale, pokonując kilka kilometrów, za torami skręcając na Lubiewo. Sama trasa była dość ruchliwa.
Wiadukt drogi z Szewna do Bukowca, przechodzący ponad rozebraną linią kolejową nr 240 między stacjami Świecie nad Wisłą i Złotów. Widok ku SSE
Wjazd do Bukowca od strony Szewna. Widok ku E
DW 240. Granica powiatów między gminami Lniano i Cekcyn. Widok ku NWW
Lubiewo W. W lewo do Klonowa. W prawo do Bysławia. Na wprost do Minikowa przez Skrzyżowanie 6 dróg. Widok ku W
Skrzyżowanie 6 dróg. W lewo na Szyty Most między jeziorami. Na wprost do Minikowa. Po prawej do Bysławka. W prawo Lisi Kąt. Za plecami do Klonowa i leśna dróżka również prowadząca w okolice Lisiego Kąta. Widok ku NW
Skrzyżowanie 6 dróg. Trochę historii z tablicy informacyjnej
Tuż po W stronie lasu ze skrzyżowaniem 6 dróg, w kierunku Minikowa. W centrum drzewa w dolinie Bysławskiej Strugi. Po prawej kościół pw. św. Wawrzyńca w Bysławku. Widok ku N
Większość czasu minęła w trakcie skupienia na walce z wiatrem i upałem. Przez Lubiewo przemknięcie i tylko podjazd oraz konieczność spojrzenia na mapę zatrzymały mnie nieco dłuższą chwilę. Kolejny postój na "skrzyżowaniu 6 dróg. Dalej przejazd przez Minikowo - małą, ale malowniczą, jak cały region, wioskę. Po podjeździe w tejże, przez ponad 10 km jechało się drogą asfaltową przez las. W połowie udało się napotkać jedynie jedną małą, osadę - Piłę, a tuż za nią skręt do kopalni węgla brunatnego skrytej w lesie. Samo w sobie nie było specjalnie zachwycające (może gdyby drzwi do szybu były otwarte, byłoby ciekawiej). Interesujący za to był sam fakt obecności takiego obiektu w tym regionie.
Piła. Kopalnia węgla brunatnego. Widok ku SWW
Przejazd po skraju Gostycyna, by ruszyć DW 237. Droga liczyła sporo podjazdów. Do Tucholi dojazd już nieco w zmęczeniu i głodzie. Na rynku trwał koncert, na którym grały "folklorystyczne zespoły uczestniczące w Bydgoskich Impresjach Muzycznych z Bułgarii i Czech oraz orkiestra dęta z Węgier". Muzyka była przeze mnie słuchana zajadając obiad w przyrynkowej jadłodajni i robiąc zakupy w sąsiednim sklepie. Minęła mi tak tak chyba godzina. Po niej dalej do Kęsowa.
Wjazd do pierwszych zabudowań Gostycyna od strony Piły, między jeziorem Środkowym i Szpitalnym. Widok ku SW
Łyskowo N. DW 237. Widok ku NNE
Tuchola. Plac Wolności. Koncert zagranicznych zespołów folklorystycznych. Widok ku N
Tuchala. Posiłek po S stronie Placu Wolności
Bladowo. Droga do Kęsowa. Widok ku SWW
Dalsza trasa minęła mi dość szybko. W Kęsowie oglądanie tablicy z przydrożna mapą regionu, z której można się było dowiedzieć o lokalnych schronach/bunkrach. Jeden z nich, malutki, widać było w okolicy Obrowa.
Kęsowo. W tle wieża kościoła pw. św. Bernarda. Widok ku SSW
Obrowo SE. Polowy schron bojowy
Dalej pojawiło się trochę większych podjazdów. Przejazd przez Sławęcin, szczycący się najpiękniejszą wsią Pomorza w jednym z kilku ostatnich lat. Tam skręt na północ i choć nadal było sporo podjazdów, jakoś tak radziło mi się z nimi lepiej niż z poprzednimi. Za Lichnowami wjazd na ścieżkę rowerową, aż do wiaduktu nad DK 22. W Chojnicach przejazd przez starówkę, ale bez zatrzymywania się na długo. Ot, tyle tylko by zobaczyć pobieżnie, jak wygląda. Wyjazd na południe. Droga niesamowicie mi się dłużyła, mimo, że jechało się bardzo szybko. Minął mi krótki odcinek DK 25, po nim skręt na Wierzchowo. Od tej pory trwało rozglądanie się za noclegiem, jadąc drogą biegnącą w pobliżu torów kolejowych. Nocleg w okolicy pustkowia wsi Baboszewo, po wcześniejszych trudach, spowodowanych okołozmierzchowym krążeniem lokalnych, głośnych, alkoholowych młodzików.
Chojnice. Rynek. Widok ku NNE
Chojnice. Ratusz przy rynku. Widok ku NNE
Chojnice. Brama Człuchowska. Widok ku NE
DW 212 ponad DK 22. Chojnice SW tuż przed granicą miasta. Widok ku NWW
Zaliczone gminy
- Pruszcz- Świekatowo
- Bukowiec
- Lubiewo
- Gostycyn
- Tuchola
- Kęsowo
- Chojnice (M)
- Debrzno
Rower:Czerwony
Dane wycieczki:
160.62 km (4.00 km teren), czas: 10:18 h, avg:15.59 km/h,
prędkość maks: 0.00 km/h